بررسی اجمالی

سندرم دامپینگ نوعی بیماری است که می تواند بعد از جراحی برای برداشتن تمام یا بخشی از معده یا بعد از جراحی برای دور زدن معده برای کاهش وزن ایجاد شود. این وضعیت همچنین می تواند در افرادی که جراحی مری داشته اند ایجاد شود. تخلیه سریع معده نیز نامیده می شود ، سندرم دامپینگ هنگامی اتفاق می افتد که غذا ، به ویژه قند ، از معده شما به روده کوچک شما خیلی سریع منتقل شود.

بیشتر افراد مبتلا به سندرم دامپینگ 10 تا 30 دقیقه پس از خوردن غذا علائم و نشانه هایی مانند گرفتگی شکم و اسهال پیدا می کنند. سایر افراد یک تا سه ساعت پس از غذا خوردن علائم دارند و هنوز عده ای علائم اولیه و دیررس را دارند.

به طور کلی ، شما می توانید با تغییر رژیم غذایی خود پس از جراحی به جلوگیری از سندرم دامپینگ کمک کنید. این تغییرات ممکن است شامل خوردن وعده های غذایی کم حجم و محدود کردن غذاهای پر قند باشد. در موارد جدی تر سندرم دامپینگ ، ممکن است به داروها یاعمل جراحی.

علائم

علائم و نشانه های سندرم دامپینگ به طور کلی بلافاصله بعد از غذا خوردن ، به ویژه بعد از یک وعده غذایی سرشار از قند سفره (ساکارز) یا قند میوه (فروکتوز) بروز می کند. علائم و نشانه ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• احساس نفخ یا سیری زیاد بعد از غذا خوردن
• حالت تهوع
• استفراغ
• گرفتگی شکم
• اسهال
• گرگرفتگی
• سرگیجه ، سبکی سر
• ضربان قلب سریع

سندرم دامپینگ دیرهنگام یک تا سه ساعت پس از خوردن یک وعده غذایی حاوی قند بالا شروع می شود. علائم و نشانه ها مدتها پس از خوردن شما ایجاد می شود زیرا بدن شما مقدار زیادی انسولین آزاد می کند تا قندهای وارد روده کوچک شما را جذب کند. نتیجه آن کاهش قند خون است.

علائم و نشانه هاسندرم دامپینگ دیررس می تواند شامل موارد زیر باشد:

• تعریق
• گرگرفتگی
• سرگیجه ، سبکی سر
• ضعف
• ضربان قلب سریع

برخی از افراد علائم و نشانه های اولیه و دیررس دارند. و سندرم دامپینگ می تواند سالها پس از جراحی ایجاد شود.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

در صورت وجود هر یک از موارد زیر با پزشک خود تماس بگیرید.

• شما علائم و نشانه هایی از خود بروز می دهید که ممکن است به دلیل سندرم دامپینگ باشد ، حتی اگر جراحی نکرده باشید.
• علائم شما با تغییرات رژیم غذایی کنترل نمی شود.
• شما به دلیل سندرم دامپینگ مقدار زیادی از وزن خود را از دست می دهید. پزشک شما ممکن است شما را به یک متخصص تغذیه ثبت شده معرفی کند تا به شما در ایجاد یک برنامه غذایی کمک کند.

علل

دریچه معده و پیلورک

معده شما یک کیسه عضلانی به اندازه یک خربزه کوچک است که هنگام خوردن یا نوشیدن منبسط می شود تا به اندازه یک گالن غذا یا مایعات در آن نگه دارد. هنگامی که معده شما غذا را پودر کرد ، انقباضات عضلانی شدید (امواج پریستالتیک) غذا را به سمت دریچه پیلوریک سوق می دهد که منجر به قسمت بالایی روده کوچک (دوازدهه) می شود.

در سندرم دامپینگ ، مواد غذایی و آب میوه های معده از معده شما به روشی کنترل نشده و غیر عادی سریع به روده کوچک شما منتقل می شوند. این اغلب مربوط به تغییر در معده شما همراه با جراحی است.

سندرم دامپینگ می تواند بعد از هر عمل جراحی معده یا جراحی بزرگ مری مانند برداشتن مری (مری) اتفاق بیفتد.

عوامل خطر

جراحی که معده شما را تغییر دهد می تواند خطر سندرم دامپینگ را افزایش دهد. این جراحی ها معمولاً برای درمان چاقی انجام می شوند ، اما همچنین بخشی از درمان سرطان معده ، سرطان مری و سایر شرایط هستند. این جراحی ها شامل موارد زیر است:

• گاسترکتومی ، که در آن بخشی یا کل معده شما برداشته می شود.
• جراحی بای پس معده (عمل Roux-en-Y) ، که برای درمان چاقی مرضی انجام می شود. از طریق جراحی کیسه معده کوچکتر از معده ایجاد می کند ، به این معنی که دیگر قادر به خوردن غذای قبلی نیستید. روده باریک را به شکل عمل گاستروژونوستومی به این کیسه متصل می کند.
• مری ، که در آن تمام یا بخشی از لوله بین دهان و معده برداشته می شود.

تشخیص

پزشک شما ممکن است از برخی روش های زیر برای تعیین اینکه آیا شما سندرم دامپینگ دارید استفاده کند.

• سابقه پزشکی و ارزیابی پزشک شما اغلب می تواند سندرم دامپینگ را با گرفتن شرح حال پزشکی ، به ویژه اگر جراحی معده انجام داده اید و ارزیابی علائم و نشانه های شما ، تشخیص دهد.
• آزمایش قند خون. از آنجا که قند خون پایین گاهی اوقات با سندرم دامپینگ در ارتباط است ، ممکن است پزشک برای اندازه گیری سطح قند خون در اوج علائم ، آزمایش (تحمل گلوکز خوراکی) را برای تأیید تشخیص تجویز کند.
• تست تخلیه معده. یک ماده رادیواکتیو به غذا اضافه می شود تا سرعت غذا را در معده شما اندازه گیری کند.

رفتار

سندرم دامپینگ زودرس احتمالاً ظرف سه ماه به خودی خود برطرف می شود. در این بین ، یک احتمال خوب وجود دارد که با تغییر رژیم غذایی علائم شما کاهش یابد. در غیر این صورت ، پزشک ممکن است داروها یا جراحی را به شما توصیه کند.

داروها

برای افرادی که دارای علائم و نشانه های شدید هستند و با تغییرات رژیم غذایی بهبود نمی یابند ، پزشکان گاهی اوکتروتید (ساندوستاتین) را تجویز می کنند. این داروی ضد اسهال که با تزریق در زیر پوست شما تجویز می شود ، می تواند تخلیه غذا در روده را کند کند. عوارض جانبی احتمالی شامل حالت تهوع ، استفراغ و ناراحتی معده است.

با پزشک خود در مورد روش مناسب خود تجویز دارو صحبت کنید.

عمل جراحی

پزشکان از تعدادی روش جراحی برای درمان افرادی که سندرم دامپینگ دارند که به رویکردهای محافظه کارانه تری پاسخ نمی دهد استفاده می کنند. اکثر این عمل ها تکنیک های ترمیمی ، مانند بازسازی استخوان پلور است ، یا برای معکوس کردن جراحی بای پس معده انجام می شود.

پزشکی جایگزین

برخی از افراد از مکمل هایی مانند پکتین ، صمغ گوار ، پسیلیوم سیاه و پسیلیوم بور برای ضخیم شدن محتوای هضم و کاهش سرعت پیشرفت آن از طریق روده استفاده می کنند. اگر تصمیم دارید یک مکمل را امتحان کنید ، آن را با پزشک خود در میان بگذارید تا در مورد عوارض جانبی احتمالی یا تداخل با سایر داروهایی که مصرف می کنید ، اطلاعات کسب کند.

شیوه زندگی و درمان های خانگی

در اینجا چند استراتژی رژیم وجود دارد که می تواند به شما در حفظ تغذیه مناسب و به حداقل رساندن علائم کمک کند.

• وعده های غذایی کمتری بخورید. سعی کنید روزانه پنج یا شش وعده غذایی کوچک بخورید تا سه وعده غذایی بزرگتر.
• بیشتر مایعات خود را بین وعده های غذایی بنوشید. در ابتدا ، به مدت 30 تا 60 دقیقه قبل و بعد از غذا چیزی بنوشید.
• 6 تا 8 فنجان (1.4 تا 1.9 لیتر) مایعات در روز بنوشید. در ابتدا مایعات را با وعده های غذایی به 1/2 فنجان (118 میلی لیتر) محدود کنید. با تحمل وعده های غذایی ، مایعات را افزایش دهید.

• رژیم خود را تغییر دهید. پروتئین بیشتری - گوشت ، مرغ ، کره بادام زمینی خامه ای و ماهی - و کربوهیدرات های پیچیده - بلغور جو دوسر و سایر غذاهای غلات کامل با فیبر زیاد مصرف کنید. غذاهای پر شکر ، مانند آب نبات ، شکر سفره ، شربت ، نوشابه و آب میوه ها را محدود کنید.

  قند طبیعی موجود در محصولات لبنی (لاکتوز) ممکن است علائم شما را بدتر کند. در ابتدا مقادیر کم را امتحان کنید یا اگر فکر می کنید مشکلی ایجاد می کنند آنها را از بین ببرید. ممکن است بخواهید برای مشاوره بیشتر در مورد آنچه بخورید به یک متخصص تغذیه ثبت شده مراجعه کنید.

• مصرف فیبر را افزایش دهید. پسیلیوم ، آدامس گوار و پکتین موجود در غذا یا مکمل ها می توانند جذب کربوهیدرات در روده کوچک را به تأخیر بیندازند.
• در مورد نوشیدن الکل با پزشک خود مشورت کنید.

آماده شدن برای قرار شما

اگر علائم و نشانه های سندرم دامپینگ دارید ، احتمالاً ابتدا به پزشک خانواده یا یک پزشک عمومی مراجعه می کنید. سپس ممکن است شما به پزشکی متخصص در زمینه درمان اختلالات دستگاه گوارش (متخصص گوارش) ارجاع شوید.

در اینجا برخی از اطلاعات برای کمک به شما برای آماده شدن برای قرار ملاقات وجود دارد.

آنچه شما می توانید انجام دهید

• از محدودیت های قبل از قرار ملاقات آگاه باشید. وقتی قرار ملاقات می گذارید ، س askال کنید آیا کاری پیش از این باید انجام دهید ، مثلاً رژیم خود را محدود کنید.
• علائم خود را بنویسید ، از جمله مواردی که به نظر می رسد با دلیلی که شما قرار ملاقات را تعیین کرده اید ارتباطی نداشته باشد.
• اطلاعات شخصی اصلی را بنویسید ، از جمله استرسهای عمده یا تغییرات زندگی اخیر.
• لیست تمام داروها ، ویتامین ها یا سایر مکمل هایی که مصرف می کنید ، از جمله مقدار آن.
• یکی از اعضای خانواده یا دوست خود را همراه داشته باشید تا به شما کمک کند همه چیز را به خاطر بسپارید.
• سوابق پزشکی خود را در مورد درمان گذشته بیاورید ، به خصوص جراحی معده.
• سوالاتی را برای پرسیدن بنویسید دکتر شما

سوالاتی که می توانید از پزشک خود بپرسید

برای سندرم دامپینگ ، برخی از سوالات اساسی که باید از پزشک بپرسید شامل موارد زیر است:

• چه عواملی باعث بروز علائم من می شود؟
• دلایل احتمالی دیگر چیست؟
• به چه آزمایشاتی نیاز دارم؟
• بهترین اقدام چیست؟
• آیا باید به متخصص تغذیه مراجعه کنم؟
• من شرایط سلامتی دیگری دارم چگونه می توانم آنها را به بهترین وجه با هم مدیریت کنم؟
• آیا باید به متخصص مراجعه کنم؟
• آیا بروشورها یا سایر مطالب چاپ شده ای وجود دارد که بتوانم از آنها استفاده کنم؟ چه وب سایت هایی را پیشنهاد می کنید؟

در زمان قرار ملاقات خود از پرسیدن سوالات دیگر دریغ نکنید.

چه انتظاری از پزشک خود دارید

پزشک شما احتمالاً از شما سوالاتی از جمله:

• آیا شما جراحی معده انجام داده اید ، و اگر چنین است ، چه نوع؟
• علائم شما از چه زمانی آغاز شد؟
• آیا علائم شما مداوم بوده است یا گاه به گاه؟
• چه مدت پس از خوردن غذا علائم شما شروع می شود؟
• آیا برخی غذاها علائم شما را بدتر می کنند؟
• علائم شما چقدر شدید است؟
• به نظر می رسد چه مواردی ، علائم شما را بهبود می بخشد؟
• چه چیزی ، در صورت وجود ، علائم شما را بدتر می کند؟